"Als zorgreservist kun je je onmacht omzetten in daadkracht"

unnamed (81)

Annemieke Ooyen-van Wijngaarden is 24-26 uur per week flexibele kracht in de gehandicaptenzorg bij Syndion. “Ik ben graag zo breed mogelijk inzetbaar. Medische handelingen, complicaties: ik houd van de afwisseling. Met verschillende opleidingen en afwisselend werk blijft het altijd leuk.” Dat ze als zorgreservist waar nodig wordt ingezet, past dus helemaal bij Annemieke.

“Toen ik vorig jaar de eerste beelden van overvolle ziekenhuizen zag, sneed dat door mijn ziel. Ik heb direct mijn huisarts gebeld: wat kan ik doen? Uiteindelijk kwam ik op de corona-afdeling van het Albert Schweitzer, een proeftuin van de Nationale Zorgreserve. Ik vond het fantastisch: met alles wat je weet en kunt, kun je direct helpen. Ik werk er nu weer op de corona-afdeling. Hier kan ik negatieve gevoelens als onmacht en onbegrip rondom corona omzetten in daadkracht. Want je kunt wel gaan trappen tegen coronaregels, maar je kunt ook je rebelsheid een vorm geven die iets toevoegt.

Essentieel radertje in het geheel
Het maakt mij niet uit wat ik doe, billen wassen of infusen verwijderen. Gewoon pak aan en gas erop. Je bent als zorgreservist een radertje in het geheel en elk radertje is even belangrijk om het geheel draaiende te houden. Er zíjn is genoeg. Je helpt elkaar door deze rottige tijd heen. Ook studenten of pastoraal werkers zouden zich als zorgreservist kunnen inzetten.

Oog voor je collega’s
Jonge verpleegkundigen die net van de opleiding komen, zijn technisch hartstikke scherp. Ze weten het allernieuwste als het gaat om medische handelingen. Maar emotioneel zijn ze nog onervaren. Voor hen is corona een horrorscenario: ze hebben er meestal niet voor gekozen om op een afdeling te werken waar elke dag mensen sterven. En dan moeten ze ook nog aan familie vertellen dat iemand het niet gaat redden. Dat gaat deze stoere jongens en meiden niet in de koude kleren zitten. Ik probeer hun af en toe even koffie te brengen: ‘Wil je iets drinken?’ Waarmee ik maar wil zeggen: ‘Ik zie jou.’

Je brengt je eigen ervaring in
Zelf ben ik goed thuis in stervensbegeleiding en de dood. Ik heb gewerkt in de terminale thuiszorg en met mensen met een spierziekte, die toen vaak jong overleden. Ik ben ouder dan de meeste verpleegkundigen en heb persoonlijk ook mensen verloren. Daarnaast heb ik als zorgreservist niet de emotionele band met patiënten die de vaste verpleging vaak wel heeft. Laat mij maar de familie ondersteunen of iemand afleggen als dat nodig is. Het raakt mij minder hard en ik vind het mooi om te doen.

Samen ergens voor staan
Nu het ‘samen’ zijn zo ontbreekt in de maatschappij, is het fijn om deel te zijn van de Nationale Zorgreserve en ergens voor te staan. Je deelt met elkaar het enthousiasme en de passie voor het leven. Doe het gewoon en ervaar het zelf, je krijgt altijd blije gezichten! Met de opfristraining van de Nationale Zorgreserve word je goed genoeg voorbereid. Anderen iets geven is ook zelf ontvangen. Ik ben zelf gelovig en ik haal zingeving uit het werk als zorgreservist. Maar ook zonder geloof is het dankbaar en hartstikke leuk werk. In een lastige tijd zonder perspectief geeft dit werk je grip. Het verrijkt je leven.”

Annemieke was onlangs samen met zorgreservisten Bart en Brian te zien in een indringend item in EenVandaag. Je kunt de uitzending hier terugkijken.